|
|
||||||||||
|
|
|||||||||
|
ikbenhoogbegaafd.nl
Ikbenhoogbegaafd.nl is dé plek
voor alle uit de kast komende en zijnde hoogbegaafden.
|
|
|||||||||
|
|
||||||||||
|
|
||||||||||
|
Willem Wind
Een rustige jeugd heb ik gehad, zou je
kunnen zeggen. De basisschool door gedroomd en met een
verrassende Cito toch naar de Havo/VWO brugklas. Daar heb ik
slechts de herinnering aan dat ik mijn vinger er maar niet
achter kreeg wat daar gebeurde. Niet dat ik veel moeite er voor
deed, overigens. Zij waren bezig en ik ook maar het was niet
dezelfde weg. Na de brugklas nog een keer geprobeerd te hebben
mocht ik met de Kerst naar de Mavo. Mij maakte het allemaal
niet zoveel uit. Ik wist toch al niet waar ze mee bezig waren..
De Mavo afgemaakt op mijn gemak en
daarna de MTS gedaan. Ook daar droomde ik wat doorheen alhoewel
de techniek me wel wat meer interesseerde. Overal had ik wel
één of meer vrienden maar ik heb nooit het gevoel
gehad contact te hebben. Niet dat ik daar naar zocht,
overigens. Terugkijkend is eenzaam wel een goed woord.
Daarna in militaire dienst waar ik op
het laatst veel 'ziek' was en waar weinig gebeurde. Ik was daar
ook niet in ritme met de andere jongens, zeg maar.
Werk zoeken was daarna erg moeilijk. Er
was veel werkloosheid en MTS bleek opeens niets waard te zijn.
Tenslotte maar avond-VWO gedaan op mijn slofjes en daarna de
universiteit Twente geprobeerd. Ook daar snapte ik niet echt
waar alles om ging en in tegenstelling tot de andere
opleidingen zou het daar wel nuttig zijn geweest. Halverwege
het seizoen moest ik stoppen en wilde ik dat ook graag. Meestal
had ik geen idee wat daar gebeurde. Ik heb er wel leren werken
met Turbo Pascal. Dat snapte ik opeens..:)
Na wat her en der werk maar een eigen
zaakje opgezet en wat geld daarmee verdient. Op dat moment
kwamen ook de kinderen en op een moment zag ik een oproep om
mee te doen aan de testronde van Mensa. Geen idee wat het was
maar ik belde en ging. Na een paar borrels ed. moest ik even
tijd nemen voor heroriëntatie. Met mijn kinderen ging het
moeizamer op school en langzamerhand ging ik me meer verdiepen
in hoogbegaafdheid. Een paar boekjes geschreven, wat
bestuurswerk gedaan, een stichting opgezet welke nu nog steeds
een marginaal leven leidt, allemaal op het terrein van
hoogbegaafdheid.
Ik ben nog steeds ondernemer en
enthousiast voorvechter voor hb-ers. Mijn kinderen stimuleren
me nog steeds en al met al gaat het langzaam aan, met erg
kleine stapjes allemaal wat beter. Wat ik mis is contact met
andere hb-ers. Ik werk wel met eentje en ik ben getrouwd met
een ander maar die ken ik al zo lang... Als ik hb-ers zie en
contact met ze heb is een avond zo voorbij, nog steeds en ik
heb steeds het gevoel dat er vrijwel niets is gezegd. Er had,
er moest nog veel meer gezegd worden maar daarvoor zijn we dan
te moe, fysiek.
Vroeger en nu nog zeg ik vaak dat ik me
verveel. Dat betekent voor mij dat ik weer eens niets heb om
over na te denken. Als ik zeg iets niet te snappen, betekent
dat voor mij dat ik het wel snap maar totaal irrelevant vind.
Daar gaat het niet om in het leven, zeg maar.
Ik denk dat ik holist ben in een wereld
waar ze niets daarmee aan kunnen vangen. Soms proberen ze een
aantal zaken te koppelen en vinden ze zich enorm holistisch
bezig. Ik snap dan nog niet waar het ze omgaat, wat ze willen.
Willem Wind.
|
Contact:
|
|
||||||||
|
|
||||||||||
|
‘t Peerhoes
Help ook mee om ‘t Peerhoes van de
grond te krijgen.
|
|
|||||||||
|
|
||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| ||