|
|
ikbenhoogbegaafd.nl
Ikbenhoogbegaafd.nl is dé plek
voor alle uit de kast komende en zijnde hoogbegaafden.
Mariska de Swart
Of ik een stukje wilde schrijven voor
deze pagina? Ja hoor, dat wil ik best zei ik. Maar wat moet ik
dan schrijven? Daarover dacht ik later pas…
Misschien is dat wel een van de meest
kenmerkende dingen over mijzelf; al snel zeggen 'tuurlijk, doe
ik wel', om later pas na te denken over waarop ik nu weer Ja
heb gezegd. Met dat 'Ja, tuurlijk' ben ik al op veel
verschillende plaatsen geweest en heb ik veel verschillende
dingen gedaan. Dingen die ik, als ik er van tevoren over had
nagedacht, waarschijnlijk niet had gedaan. Omdat ik dan zou
denken het niet te kunnen, of het niet te durven. Voor mij
werkt het 'eerst Ja zeggen, dan pas denken' achteraf altijd erg
goed.
Maar laat ik eerst teruggaan naar een
jaar of dertig geleden.
Op de kleuterschool ben ik getest
vanwege mijn 'afwijkende gedrag'; behalve in de bouwhoek waar
ik geweldige bouwwerken scheen te hebben gemaakt wilde ik
eigenlijk niet spelen. Ik was geobsedeerd door boeken en had
geen aansluiting met de andere kinderen. De nieuwe school na de
verhuizing was fel tegen versnellen dus moest ik toch weer naar
de eerste klas. De zes jaren daarna werden een zwerftocht door
alle klassen. Rekenen in de ene klas, taal weer ergens anders,
en een enkel vak in mijn eigen groep. Tot ik 'vast zat' in het
zesde jaar en ik me daar nog een jaar moest vervelen tot ik
eindelijk "echt" naar school zou gaan.
Gedesillusioneerd op het VWO zakte ik af naar de MAVO om daarna
voor een tussenjaar voor ik naar het conservatorium kon naar de
MTS te gaan.
Op mijn zestiende ben ik uit huis
gegaan. Daarna heb ik vele hulpverleners en instellingen
gezien, en daar vooral toch steeds weer uitgekomen om weer mijn
eigen weg te gaan.
Mijn leven werd nogal chaotisch. Ik
rolde in allerlei verschillende banen en baantjes die vaak
nogal werden uitgebouwd doordat ik me snel verveelde.
Voorlichtingen geven op middelbare scholen? Leuk, maar toen het
wat teveel routine begon te worden ging ik een cursus/training
bedenken voor de vrijwilligers. Een weekend / vakantiebaan in
de schoonmaak? Best leuk, maar al snel was ik tot mijn eigen
verbazing weekendafdelingshoofd. Op een avond bij de
patiëntenvereniging hardop zeggen dat dat jongeren niet
aanspreekt en hoe ik vond dat het dan zou moeten, leverde een
telefoontje op van het bestuur. Of ik dan niet in het bestuur
wilde komen. En zo zat ik twee jaar later in vele werkgroepen
en overlegorganen. Roepen dat het gehandicaptenbeleid vele
knelpunten heeft die niet zo moeilijk zijn op te lossen, dat
leidde tot veel vragen voor deelname in nog meer
beleidsgroepen, contacten met de politiek en spreken op
symposia.
Allemaal ontzettend leuk en ik kreeg de
kans mij eindelijk eens ergens aan op te trekken en op de voor
mij juiste manier bezig te zijn, maar toch bleef ik aan mijzelf
twijfelen. Kon ik iets, was ik goed in wat ik deed? Welnee. Ik
had niet eens een echt diploma of een echte opleiding. Ik mocht
'meedoen in de grote mensenwereld', maar eens zou ik wel door
de mand vallen, daarvan was ik overtuigd.
Op verschillende leeftijden ben ik
getest, met meeste keren hoog tot zeer hoog begaafd als
uitkomst. Maar weten en weten zijn verschillende dingen in mijn
geval. Weten werd eerst toegeven. Enkele jaren geleden werd
weten beseffen en begrijpen. Begrijpen wat hoogbegaafdheid
inhoudt, dat het hoogbegaafd zijn mijn kijk op de wereld en
mijn houding daarin voor een groot deel bepaalt, en zien dat ik
dat talent ook bewust kan gebruiken om daarmee mijn leven een
juiste richting op te sturen.
Was hoogbegaafdheid eerst een last of in
het gunstigste geval iets waarop ik vooruit kon drijven, nu
werd het hoogbegaafd zijn een mooie boot waarop ik over de
rivier van het leven kan varen. Soms drijf ik met de stroom
mee, andere keren vaar ik om grote obstakels heen, en wanneer
ik er behoefte aan heb kan ik mijn krachten uitleven door tegen
de stroom in te gaan. Een transformatie van weten van mijn
hoogbegaafdzijn maar daar niets mee doen, naar bewust en
stuurbaar hoogbegaafd functioneren.
Ik leef mijn leven nu op mijn eigen
manier. Alle werkervaringen die ik eerder heb opgedaan heb ik
gebundeld. Mijn leervermogen heb ik gebruikt om in een enorm
tempo bruikbare opleidingen te gaan volgen. Daarmee ben ik mijn
eigen bureau voor counseling/coaching en projectadvies gestart.
Doordat ik me heb laten meevoeren op de
stroom van mijn eigen rivier kwam ik in contact met twee andere
vrouwen die net als ik gedichten schreven. Samen hebben wij een
gedichtenbundel uitgebracht waarvan de opbrengsten worden
gegeven aan een goed doel. Verder stromend kwam daarna ook mijn
eigen boek op de markt. Meevaren op de stroom kan soms erg
prettig zijn en mooie dingen opleveren…
Nu is het tijd om weer mijn eigen
richting te gaan bepalen. Tot ik weer aanspoel bij een volgende
leuke kans, om ook die met beide handen aan te pakken.
Het leven is onvoorspelbaar. Je kunt het
proberen te sturen, toch is het fijn zo nu en dan eens aan te
meren bij onverwachte gebeurtenissen en daarin mee te
gaan…
Mariska de Swart
November 2008
Contact:
‘t Peerhoes
Help ook mee om ‘t Peerhoes van de
grond te krijgen.