Uit de kast kom verhalen

Ik ben Hieke Grasdijk en ik ben hoogbegaafd.

Uit de kast. Met de billen bloot. Er rust een taboe op hoogbegaafd zijn. Het gesprek valt stil als je het verteld. Mensen weten niet zo goed wat ze moeten zeggen en beginnen over iets anders. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Je bent ook gewoon een mens. Slimmer is bedreigend. Waarom zo open? Ik hoop dat mijn openheid anderen aan het denken zet en mede-hoogbegaafden inspireert. Ik zie mijn openheid als een positieve eigenschap en hoop anderen ook aan te zetten tot meer openheid. Ook openheid is tegenwoordig niet vanzelfsprekend, in mijn visie zou onze maatschappij er beter van worden als meer mensen zich kwetsbaar zouden durven opstellen. Vooralsnog is er wat dat betreft ook nog veel te bereiken!

Op mijn 30e werd mijn IQ getest door middel van een zogenaamde WAIS-2 test en scoorde ik 143. Het was de makkelijkste toets die ik ooit gemaakt heb. De samenvatting luidde: "Onderzochte haalt een totale IQ-score van 143. Dit is een score die valt in de range zeer hoogbegaafd. Het profiel is harmonisch van aard en opgebouwd uit -blablabla- De totaalscore is uitzonderlijk hoog." Toch leuk om over jezelf te horen!

Het was nogal een verrassing, want ik dacht altijd dat ik wel dom zou zijn omdat ik andere mensen niet begrijp. Het tegendeel bleek waar. Veel dingen zijn voor mij logisch en voor anderen niet. Wat ik er verder mee moet is me, nu 6 jaar later, nog steeds een raadsel. Het is een “gave”, maar wel zonder gebruiksaanwijzing.

Ik heb ook ADHD.

ADHD, daar kunnen mensen meer mee. "Maar jij bent heel rustig!" roepen ze dan. "De drukte slaat naar binnen" zeg ik als reactie. ADHD is wel makkelijker voor anderen dan hoogbegaafd. ADHD is een "stoornis", dus ik ben zeg maar: "beschadigd" en "minder goed in". Daar kunnen mensen wat mee, je superieur voelen is makkelijk. Die is een beetje raar, vinden ze dan, maar ik gelukkig niet!

Kinderen. Ik heb er twee.

Mijn dochter van 7 heeft ook ADHD. Haar IQ is gemiddeld. Als iedere moeder vind ik haar toch briljant. Ze doet het goed op school, met ADHD. Toch is het wel elke keer puntjes op de i met de opvoeding, en scherp blijven. Mijn andere dochter van 5 is natuurlijk ook briljant. Ook dat is nog niet bewezen. Ze lijkt qua concentratie wel in evenwicht.

Opleidingen en carierre.

Met alleen een MBO diploma als groepsleider en een drietal onafgemaakte HBO's, gevolgt door 5 jaar in de verzekeringen waar ik geen enkel diploma voor heb en daarna jaren moederschap ben ik voor uitzendbureaus niet bepaald een lekker hapje.

Ik heb veel banen gehad, hele slechte en een hele goeie. Veel collega's en leidinggevend reageerden alsof ze zich door mij bedreigd voelden. Op een aantal werkplekken ben ik weggepest. Of met een smoes de deur gewezen. Ik heb een eigen bedrijf gehad, het leek een oplossing, maar dat veroorzaakte veel stress. Nu werk ik niet, we leven van het inkomen van mijn man.

Waarom zoek ik niet gewoon weer werk? Vragen mensen dan. Dat is inmiddels een probleem. Onder mijn niveau werken wil ik niet meer. De zoektocht naar passend werk vind ik niet aanlokkelijk. Ik wil wel onder mijn niveau werken, maar het is moeilijk iets te vinden waar de sfeer ook leuk is.

Ik zou kunnen gaan leren op mijn niveau. Maar studeren kost geld. En voor mensen als ik is er geen subsidie of beurs. Mijn studiebeurs is allang opgegaan in een tijd dat ik nog niet wist dat ik hoogbegaafd was. En ik durf niet meer, ik ben bang om te falen.

Depressie.

Ik ben depressief geweest. Ik ben heel blij dat ik dat in de verleden tijd kan schrijven. De frustratie, woede en verdriet lieten zich niet langer tegenhouden, wat resulteerde in een periode van depressie. Ik heb hulp gehad, een psychiater en lichttherapie in de winter. Ik kan nu veel beter relativeren. Ik heb meer inzicht gekregen in mijn denken en heb handvaten gekregen om met tegenslagen en frustraties om te gaan. Een deel van wat ik geleerd heb is terug te vinden op deze website.

En nu.

Wat ik nu doe? Kinderen opvoeden en huishouden. Schrijven sinds kort. Een roman, columns voor de wijkkrant. Ik verveel me niet. En onderzoek doen. Naar Hoogbegaafdheid en ADHD. De resultaten publiceren en proberen meer aandacht te vragen voor hoogbegaafdheid en ADHD. Because we are worth it!

groetjes,

Hieke

Danny hinkenkemper

Hoogbegaafd tja,

Mijn vrouw en ik zitten er nu midden in, en 1,5 jaar geleden hadden we de term alleen wel eens gehoord. Maar nu weten we ondertussen wel het een en ander van hoogbegaafdheid af.

Onze zoon Tim is hoogbegaafd hier kwamen we 1 jaargeleden achter toen we Tim een wisc III test lieten doen. Zijn IQ is moeilijk precies vast te stellen omdat hij op het performale vlak buiten de test scoort, de test kwam uit op 145. Hij was 5 jaar toen hij de test deed en werd 2 maanden later 6 jaar. En zat nog in groep 2 toen we de test deden.

Nou daar zit je dan als 2 ouders, .. Oke hij is hoogbegaafd en nu?

Tim zij school heeft het ontzettend goed aangepakt. Wij komen daar regelmatig op gesprek en proberen samen met school een ideale leer situatie te creëren voor Tim. Versnellen en verijken zijn de 2 bekende termen hier.

Toch is Tim nu een beetje gedemotiveerd geraakt, want je moet nu eenmaal door de verplichte kost heen. En dit vind hij echt niet leuk, dus had hij zijn werk vaak maar half af en ging hij lekker om zich heen zitten kijken in de klas.

Hij gaat nu samen met ons wat coaching doen bij een speciaal bureau om zijn werk houding te verbeteren.

De kinderpsycholoog vertelde ons ook dat hoogbegaafdheid erfelijk is, …. Oke.

Nou prima mijn vrouw en ik dus ook wat IQ test gemaakt en ja hoor ook allebei boven de 130 gescoord. En dan ga je terug denken en realiseer je je dat jij in het verleden de zelfde dingen deed als je eigen kind nu. Allen vertelden ze je opschool dat je motorische gestoord was of dat je je maar niet kon concentreren. Tim en ik zijn ook allebei ambidexter en dit vergt ook de nodige aandacht als je gaat leren schrijven ed..

Tot dus ver is de hoogbegaafdheid binnen de familie een interessante “reis” en zijn we benieuwd wat er nog meer op ons pad zal komen.

Enkele voorbeelden van verschijnselen die wij bij tim zagen:

Toen hij 2 jaar oud was wist hij 2 nieuwe verfblikken open te maken zonder gereedschap door de ene met een hoek van 45 graden op de andere te slaan. Plop deksel er af alles zat onder de verf. Toen dachten we er niets van nu twijfelen we er aan of het misschien toch doordacht was.

Sinds hij kan praten weet hij ieder automerk te benoemen en ook alle caravans en vrachtauto’s en campers.

Hij weet sinds hij 2,5 a 3 is de weg naar opa en oma en naar allerlei andere locaties waar we wel eens komen.

Als je hem iets vraagt dan geeft hij vaak niet gelijk antwoord, hij gaat dan waarschijnlijk veel meer opties in zijn gedachte na dan wij denken voor hij antwoord.

Heb je vragen of tips of opmerkingen mail me dan gerust.

Vriendelijke groeten

Danny hinkenkemper (Hinkenkemper76@casema.nl)

Willem Wind

Ja die kast... Een leuk verhaaltje kan ik vertellen over mijn kast. Niet dat ik er bewust in zat of wilde zijn. Mijn gezin woonde jaren terug in Hattem,een klein stadje van ons kent ons. We wilden meer kontakten met hb-ers, we waren er net achter, zeg maar. Lastig dat ik nu je lichaamstaal niet kan zien, ik zou mijn verhaal er bij aanpassen en kan dat nu niet. Om bekendheid te geven aan ons initiatief stuurde ik wat letters naar het lokale krantje en die kwam terug met een man die een klein interviewtje wilde. Dat kan natuurlijk. En daarna kwam iemand die een klein fotootje kwam maken want een plaatje hoort er bij, zei ie.... Ik maakte me geen zorgen, het was allemaal klein en wat zou er kunnen zijn dat opvallend was. Nou... toen de krant uitkwam zag ik mezelf groter dan levensecht in de krant staan met een lang artikel. Zoals ik altijd doe bedacht ik me te emigreren dan wel te immigreren mocht het nodig zijn. Dacht al aan Zeeland of Limburg. Nieuw Zeeland... Maar de reacties waren neutraal tot zeer positief! Echt leuk omdat men me nu beter snapte, denk ik. Ik had een kinderdagverblijf in Hattem(www.fkn.nu) maar daar heeft het totaal geen effect op gehad. Er werd veel over gepraat begreep ik later, we waren de eersten.., maar ik heb er alleen maar plezier van gehad. We hebben er leuke contacten aan over gehouden maar de reactie van de marktkoopvrouw vond ik het liefste. Daar kocht ik elke woensdag vlees en ze zei: Het valt niet altijd mee om hoogbegaafd te zijn, geloof ik, he? Nou, zei ik, niet echt nee.... Maar soms ook wel, hoor. De meest kritische reacties kwamen toch van de hb-ers zelf. Die voelden nattigheid, zeg maar. De gewone man en vrouw had niets met mijn uit de kast komen.

Willem Wind